گويى از گفتهء ابن نباته گرفته است كه [ از وافر ] مىگويد : و من لبس التراب كمن علاء . و در مذمت شخصى [ از بسيط ] گفته است : اللّه يعلم ميلى عن جنابكم * و لو تناهيت لي في البرّ و اللطف فكيف بي و على عينيك ترجمة * من الحقود و عنوان من السّرف اين بيت را از بحترى گرفته است كه [ از بحر وافر ] گفته است : و في عينيك ترجمة أراها * تدلّ على الضغائن و الحقود در بارهء ابو الحسن النصيح گفته است : . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . علي طروق داركم * و ليس عليّ أن أرادا اين بيت را از منصور گرفته است : عليّ أن أزوركم * و ليس عليّ أن أصلا « 1 » حنا الفاخورى در مقام مقايسهء او با ديگر شاعران چنين مىنويسد : اين است رضى شاعرى كه از جهت تحليل معنى و عمق آن همانند ابن الرومى نيست ، و از جهت به كار گرفتن صنايع نادر و آوردن ابيات يگانه و بى همال كه دلها را واله و خيال را فروزان مىسازد ، به پايهء ابو تمّام نمىرسد ، و از جهت تفكّر و پرواز در فضاى روح و زندگى و اخلاق با متنبى همسان نيست ، ولى او را از هر يك از اين ويژگيها نصيبى است . او در اسلوب ويژهء خود بر همه غلبه يافته

--> ( 1 ) . يتيمة الدهر ، صفحات 157 تا 175 .